NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 9
Gotowa?
Masz coś do powiedzenia?
Tak.
To mów.
Yeong-ju. Co się teraz dzieje?
Nie ma ich.
A gdzie są?
Nie mam pojęcia.
Gi-seok odjechał swoim autem,
a za nim pojechał Ji-ho.
Co, jeśli poszli się bić na jakimś pustym placu?
Gdzie teraz jesteś?
Wracaj z Jeong-in.
Miałam zostać u ciebie.
Poradzę sobie. Zajmij się Jeong-in.
Zaczekajcie, przyprowadzę auto.
Nie, jesteśmy niedaleko mojego domu,
więc was odwiozę i wrócę.
Czemu?
Spójrz w lustro.
Wrócimy taksówką.
Tak wolicie?
Tak, ale musisz...
Zadzwonię niezależnie od wyniku.
Nie martwcie się.
Zawsze możesz na nas liczyć.
Tak. Jeong-in,
słuchaj głosu swojego serca, to będzie dobrze.
Dobrze?
Głupio wyglądacie.
Ale z ciebie zazdrośnica. Chodź tu.
Chodź.
Zadzwoń do jej siostry.
Do Jae-in?
Z nami koniec.
Co za różnica?
Twój kumpel toczy wojnę.
Czemu z nim nie poszedłeś, skoro tak się martwisz?
Może pójdziemy teraz?
A co, jeśli Gi-seok go pobije?
No co ty. Gi-seok jest aż taki nerwowy?
Sam tak mówiłeś.
Mówiłem ci, że to nie ma nic wspólnego z jego osobowością.
Traktowałbyś miło faceta, który ukradł ci dziewczynę?
Ale tak poza tym,
to nikt nie rozbiłby ich związku, gdyby był mocny.
To trochę wstyd za wszystko obwiniać Ji-ho.
Coś w tym jest, ale...
byłoby dziwne, gdyby odpuścił bez walki.
Ji-ho też.
Zawsze miał dobre oceny, ale czy umiał się bić?
- Pewnie myślisz... - Czekaj.
Nadal nie jest za późno.
Jeśli nie powinienem tego usłyszeć, to mi nie mów.
Powinieneś.
Przyszła do apteki jako klientka.
Potem się spotkaliśmy, bo mieszkam w jednym budynku z jej koleżanką.
Dowiedziałem się, że ma chłopaka,
ale nie mogłem się powstrzymać.
Chciała, żebyśmy się tylko przyjaźnili, ale odmówiłem.
Co ty sobie myślałeś?
Że nasz związek to żart?
Gdybym tak myślał,
celowo dałbym się przyłapać.
Wiedziałem, że coś jest nie tak.
Mogłeś nigdy się nie dowiedzieć.
Co się zmieniło?
Czemu o tym mówisz?
Bo mnie lekceważyłeś.
Chciałem ci pokazać, że źle mnie traktujesz.
Mówiłeś, że to nie było specjalnie,
ale równie dobrze można kogoś nieumyślnie zabić.
To...
- Kiepska analogia. - Pomyślałem sobie,
że Jeong-in nie powinna spotykać się z kimś takim.
Dlatego to wyjawiłem.
Jeong-in.
Kupiłam ci tabletki.
Wszystko dobrze?
Tak.
- Wymiotowałaś? - Nie.
Źle wyglądasz. Zabrać cię do szpitala?
Wezmę leki i mi się poprawi.
- Przyniosę ci wody. - Dzięki.
Proszę.
Masz rację, jestem kompletną frajerką.
Byłoby dziwnie, gdyby było dobrze.
Mam nadzieję, że nie myślisz, że zrobiłaś coś złego.
Egoizm to nic złego.
Podążasz za swoimi uczuciami.
Czyli nie odpuścisz Jeong-in.
Zgadza się?
Rób, co chcesz.
Tu nie chodzi o wygraną.
Niszczysz kobiecie życie,
więc próbuję temu zapobiec.
Rozumiesz?
Nie, ale się martwię.
Bo wiem, który z nas przysporzy jej więcej zmartwień.
Sugerujesz, że ja?
Na pewno nie ja.
Słuchaj.
Przestań podskakiwać,
póki grzecznie cię ostrzegam.
Gdybym chciał cię obrażać,
to nie dałbym się ci tak poniżać.
- Traktowałeś mnie ulgowo? - Powstrzymywałem się.
Bo co?
Co?
Przywaliłbyś mi?
To by nie wystarczyło.
Powaliłbym cię na kolana.
Szczerze mówiąc,
nie przyszedłem tu rozmawiać o Jeong-in.
W sumie chodzi mi o mnie.
Tak.
Mam syna.
Wiem, jak ludzie mnie przez to oceniają.
Ale rzecz w tym,
że on daje mi siłę i niczego się nie boję.
Nigdy więcej mi nie uwłaczaj.
Bo już nie będę się powstrzymywał.
Powiesz coś jeszcze?
GI-SEOK
Wsiadaj.
Pogadamy w środku.
Spotkałem się z Ji-ho.
Wiem.
Wszystko ci wyjaśnię.
Nie musisz.
Nic się między nami nie zmieni.
To chciałem ci powiedzieć.
Każdy popełnia błędy.
Wytrzymywałaś ze mną i przymykałaś oko na moje błędy,
więc teraz moja kolej.
Zapomnę o tym i ty zrób to samo.
To nie był błąd.
Naprawdę czuję coś do Ji-ho.
Gi-seok.
Nic się nie zmieni.
Zapomnę o tym i ty też zapomnij.
Wybacz, jeśli zabrzmię okrutnie.
- Naprawdę coś do niego czuję. - Współczucie.
Żal ci go.
Jasne?
I to akurat Yu Ji-ho?
To jakiś absurd.
Nie możesz tego zrobić.
I tak zamierzałam z tobą zerwać, bez względu na niego.
No właśnie.
Gdyby nie on, może bym się na to zgodził.
Zmęczyłbym się nakłanianiem cię do spróbowania jeszcze raz...
i po prostu odpuścił.
Ale musiałaś wybrać
akurat Yu Ji-ho?
Nie pozwolę na to.
Nie pozwolę ci skoczyć prosto w ogień.
Nie dopuszczę do tego.
Skoro już o tym wiem,
nie zerwiemy. Dla twojego dobra.
Ja już z tobą skończyłam.
Jeśli ci na mnie zależy,
nie ignoruj moich pragnień.
Moje uczucia się dla ciebie nie liczą, bo nie chcesz ich zaakceptować.
Powtarzasz tylko, że nie możemy zerwać.
- To chyba nie na miejscu. - Posłuchaj!
Staram się.
Próbuję uratować nasz związek.
Teraz chcesz go ratować?
Sam powiedziałeś, że czułeś się zbyt pewnie.
Nie wyobrażałeś sobie rozstania.
Coś ci powiem.
To wszystko dlatego, że mnie lekceważyłeś.
„Nawet jeśli się dziś wkurzy,
to jutro mi wybaczy, jakoś ją udobrucham”.
Wiedziałam, że dużo ci wybaczam,
ale myślałam, że tak wygląda miłość
i teraz czuję się jak idiotka.
Dlatego cię nie obwiniam.
Jesteśmy równie winni...
tej sytuacji.
Oboje byliśmy uparci.
A Ji-ho jest rozwiązaniem problemu?
To moje życie, nie twoja sprawa.
To litość, nie miłość!
Jeong-in.
Przejrzyj na oczy.
Spójrz na to obiektywnie.
Jestem ci winna przeprosiny
tylko za jedno.
Udawałam, że cię kocham, choć dawno przestałam.
Przepraszam za to.
Wracaj do domu.
Idź do domu
i się z tym prześpij.
Zrobię to samo.
Nie dzieje się z nami nic złego.
Nie ma już „nas”.
- Jeong-in. - Mówiłeś, że zadzwonisz.
Uznałem, że zadzwonisz, gdy będziesz mogła.
Wiedziałeś, że Gi-seok do mnie przyjechał?
Domyśliłem się.
Co pijesz?
Kawę.
Udajesz tylko czy to naprawdę?
Wydajesz się taki spokojny.
To dla mnie ważne,
ale nerwy niczego nie zmienią.
Niełatwo wyprowadzić mnie z równowagi.
To jesteś dojrzały.
Przeżyłem już coś gorszego.
Byłeś wtedy o wiele młodszy.
Jak sobie z tym poradziłeś?
Pomógł mi czas.
Dobrze się czujesz?
Tak, byłam gotowa.
A ty?
Zabolała cię rozmowa twarzą w twarz z Gi-seokiem?
Nie.
Ale on był skołowany.
W związku z tym
myślę...
że potrzebujemy czasu.
To znaczy?
Długo byliście razem,
więc pewnie potrzebujecie czasu, żeby to zakończyć.
Rozstanie zostawia bolesną bliznę bez względu na to,
kto zawinił.
Masz tyle zrozumienia.
Bo znam ten ból.
Pamiętasz, co mówiłem?
Nie spiesz się. Ciągle tu będę.
CENTRUM ZDROWIA KOBIET
Nie mówię, że rezygnuję z zakupu.
Po prostu coś mi wypadło i proszę o więcej czasu.
W czym problem, doktorze Sin?
Ile wynosi tamta oferta?
Próbuje pan...
Oddzwonię. Ale jeśli będzie pan tak mówił, to zrezygnuję.
Dziękuję.
Napijesz się czegoś?
Dziękuję.
Myślałem,
że masz dobry humor, skoro chciałaś się spotkać.
Nadal chcesz powiększyć klinikę?
Tak, idzie dobrze.
Gi-seok załatwił ci kredyt?
To też idzie dobrze.
Nie rób tego.
Zamieszasz we wszystko Jeong-in.
Nie chcę, żeby obciążały ją nasze problemy.
Obciążyłbym ją, gdybym brał jego forsę.
On pomaga mi wziąć normalną pożyczkę.
To coś nielegalnego?
To za mieszkanie. Dam ci swoją część.
Mam prawie sto milionów wonów.
- Możesz je wziąć. - Poważnie?
Nic więcej nie chcę.
Tylko zgódź się na rozwód.
Zapomnę o wszystkim
i nie będę niczego od ciebie chciała,
więc wyraź zgodę.
Musisz to robić?
Nie możemy spróbować tego naprawić?
Wiesz, że nie.
- To zaszło za daleko. - Nadal mamy szansę.
Uszczęśliwię cię. Już niedługo.
Seo-in...
Sprawię, że będziesz najszczęśliwszą kobietą na świecie.
Zrób to dla mnie.
Nie chcę cię nienawidzić.
Zgódź się na rozwód.
Nie wierzę, że jej przyjaciółka mieszka w tym budynku.
Zawsze miałeś szczęście do kobiet.
Czy aby na pewno?
Nawet nieugotowane jest dobre.
Nie odwołali twoich zajęć, co?
Szczerze mówiąc, ostatnio nie mogę się uczyć.
Czemu nie poszedłeś do Jae-in? To przez nią tak masz.
Słuchaj.
Żadna dziewczyna nie może wpływać na twoją naukę.
Nie jestem taki mądry jak ty.
Daruj sobie wymówki.
Ona nie dawała ci się uczyć?
Nie, była wobec mnie w porządku.
Kupowała mi jedzenie i witaminy.
- Witaminy? - Tak.
Takie same, jak ty mi czasem dajesz.
Kupiła ci je?
Nie wiem. Powiedziała, że wzięła je z domu, ale kto wie.
Była dla mnie miła.
Czyli trafiły do ciebie.
- Co? - Nic. Bierz je codziennie.
Nie jestem już taki młody.
I jesteśmy razem już od dawna.
Zgodziła się?
Wyskoczyłem z tym nagle, więc się zdziwiła.
Niedługo się zgodzi.
Czasy się zmieniły.
Nie możesz jej zmusić do ślubu.
Nie wiem, co ci powiedziała,
ale znam ją lepiej niż ktokolwiek inny.
Ma własne zdanie na każdy temat,
więc potrzebuje trochę czasu.
Wszystko będzie dobrze.
- Dobrze? - Oczywiście.
Nie będzie żadnych problemów?
A jakie miałyby być?
Przecież się kochamy.
Zajmę się wszystkim, więc pozwól mi się z nią ożenić.
Jeszcze się nie oświadczyłeś przeze mnie?
Nie zwalam na ciebie winy.
Po prostu już się zdecydowałem, więc proszę,
żebyś mi zaufał.
Nie zawiodę cię.
Powinieneś przyjść czasem na spotkanie i ich ostrzec.
Każdy młody ma teraz własne zdanie.
Dużo się pozmieniało.
To prawda.
Widzę to po zachowaniu moich dzieci.
Nie wątpię.
Twoja córka jest wyjątkowa.
Chciałem spytać, jakie zrobiła na panu wrażenie,
ale nie wiedziałem jak.
Ciekawi mnie to.
Czyli nic ci nie mówiła.
Mówiła, że rozmowa poszła dobrze,
więc założyłem, że jest pan zadowolony ze spotkania.
To mało powiedziane. Zrobiła na mnie gigantyczne wrażenie.
Przepraszam. Była nieuprzejma?
Wydaje mi się, że nie pasuje do Gi-seoka.
Jest dla niego za dobra.
To bystra, młoda kobieta.
Dlatego mam do ciebie prośbę.
Daj im trochę czasu.
Myślę, że sobie z tym poradzą.
Nie ma pośpiechu.
Najważniejsze, żeby osiągnąć pożądany rezultat.
Tak uważam. Mylę się?
Skąd, ma pan całkowitą rację.
- Mamo. - Cześć.
Tata do ciebie dzwonił?
Nie. Czemu pytasz?
Chce, żebyś do nas przyszła w ten weekend.
Ma teraz dobry humor.
A był zły, że spotkałaś się z panem Kwonem sama.
Zastanawiam się, co się stało.
Ja też.
Między tobą a Gi-seokiem wszystko dobrze?
Myślałam, że macie kryzys.
Wszystko jest dobrze.
Czemu pytasz?
Tak po prostu.
Przez to, co mówił twój tata,
zastanawiam się, czy nie spotkał się z nim na rozmowę.
Wiedziałabym o tym.
Czyli się pogodziliście?
Nie.
- Mamo. - Słucham.
Rozczaruję cię.
O czym ty mówisz?
Tylko cię ostrzegam.
Robisz to, w co wierzysz. Nigdy mnie nie rozczarujesz.
- Poważnie? - Boże.
Chyba zamierzasz nieźle namieszać.
Niczego nie oczekuję od moich córek.
Wystarczy mi, że będziecie żyć pełnią życia.
Wychodzę.
APTEKA WOORI
Zaskoczyłam cię.
Miałaś zaczekać w kawiarni.
- Po co tu przyszłaś? - Żeby zobaczyły nas razem.
Tak nagle wyszedłeś...
Bałam się, że stało się coś złego.
Co miałoby się stać?
- To... - Dobry wieczór.
Jestem Wang Hye-jeong.
Dobry wieczór. Lee Jeong-in.
Już się poznałyśmy.
Byłam kilka razy w tej aptece.
Trzeba było się przywitać.
Mam ci o nim dużo do powiedzenia.
Zamykaj aptekę i idź do domu.
- Do zobaczenia. - Pewnie. Miłego wieczoru.
- Wracaj tam. - Cześć.
Zaskoczyłaś mnie.
Co w ciebie wstąpiło?
Poczułam wiosnę.
Myślałam o tobie, idąc do domu.
Jestem zmęczona, ale nie chciałam wracać do domu.
Ani iść na żadną imprezę.
Miewasz czasem takie dni?
Zadzwoniłaś odruchowo?
- Dobrze się przy tobie czuję. - Nie wygłupiaj się.
To prawda.
Jest mi przy tobie dobrze...
jak na miękkiej poduszce.
Musisz być zmartwiona.
Nie mogę cię prosić,
żebyś mi na ślepo zaufała.
Ale gdy
będziesz wesoła albo smutna,
zawsze możemy się spotkać.
Jeździsz na wizyty domowe?
To zależy od ciebie.
Szybko się uczysz docinków.
Chcę cię codziennie widywać.
Nie masz pojęcia, jak bardzo chciałbym
podążać za głosem serca.
Ale?
Co, jeśli wyczerpie mi się szczęście i cię stracę?
Drugi raz nie wrócisz.
A jeśli ty się rozczarujesz?
Nie wiesz o mnie wszystkiego.
- Mam co odkrywać? - Pewnie.
Na przykład co?
Prawdę mówiąc...
mam problem.
Jaki?
Możesz mi powiedzieć.
Ja...
Kocham cię, Ji-ho.
Ji-ho.
Co?
Ty płaczesz?
Płaczesz.
Yu Ji-ho płacze.
- Wcale nie. - Tak.
Coś mi wpadło do oka.
Jasne.
Płaczesz.
Do jutra.
Takie nadgodziny trzeba sobie wynagrodzić piwem.
Pewnie. Idziesz?
Jasne. Ja stawiam.
Dobra.
Hyeon-su, idziemy na kolację.
W sumie to ja...
Masz inne plany?
W zasadzie tak.
Bez ciebie nie będzie tak fajnie.
Chociaż coś zjedz.
- No chodź. - Chodź.
- Chwila, muszę zadzwonić. - Jasne.
- Hyeon-su. - Co?
Witamy!
Jesteś przy mnie skrępowany.
To nie...
Wiesz, że mam trudną sytuację.
O co chodzi?
To nic poważnego.
Niedługo będziemy się z tego śmiali,
więc bądź przy mnie sobą, dobra?
Jasne.
To między nami niczego nie zmienia.
To samo tyczy się Ji-ho.
Przyjaciele są ważni,
a jeśli ja też jestem dla ciebie ważny,
wiesz, co zrobić, żeby okazać mi szacunek.
Jesteś dość mądry.
Tak.
Szanujmy się.
Oczywiście.
Jak idzie zmiana lokalizacji?
Niedługo wszystko sfinalizuję.
Cieszę się.
Praca jest ważna, ale powiększanie rodziny też.
Oczywiście.
Seo-in wydaje się oschła, ale w głębi jest ciepłą kobietą.
Doskonale o tym wiem, nie ma nic...
Ojcze, ostatnio dobrze się dogadujemy.
Nie wątpię.
Chciałbym, żeby Jeong-in też tak chętnie wyszła za mąż.
Miałaby wspaniałe życie.
Skąd w niej taki upór?
Ten ślub coś się nie szykuje.
Nie mam pojęcia, co się dzieje.
W takim tempie Jae-in pierwsza znajdzie męża.
Dawno jej wcześniej nie widziałem,
ale nic się nie zmieniła.
Kiedy ją widziałeś?
Ojciec nie wie, że jest w Korei?
Niedawno ją spotkałem.
Co?
Gdy zapraszam ludzi na spotkanie książkowe,
czuję się jak natrętna dziewczyna.
Wiem, o czym mówisz.
Wątpię, żebyś kiedykolwiek musiała być natrętna.
Pewnie, że byłam. Robiłam różne rzeczy.
Kiedy?
Te plotki są prawdziwe?
Masz nowego faceta?
Cóż...
- Mama? - Cześć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wezmę to. - Dzięki.
Ojciec się dowiedział, że Jae-in wróciła. Kipi ze złości.
Skąd o tym wie?
Nie mam pojęcia, ale ciągle wrzeszczy, że ma wrócić do domu.
Prawie odpadły mi uszy.
Przyprowadzę ją w weekend, jak do was przyjdę.
Tata cieszył się z twojej sytuacji,
ale to może wszystko zepsuć.
Zerwałam z Gi-seokiem.
Co?
Boże. Musimy porozmawiać, nawet jeśli jesteś zajęta.
Chodźmy do środka.
BIBLIOTEKA PUBLICZNA W SEONGDONG
Opowiadaj.
Podejrzewałam to
po tym, jak powiedziałaś mi, że mnie rozczarujesz.
Dlaczego?
Musi być jakiś inny powód.
- Jest inny mężczyzna. - Co?
Teraz nie mogę powiedzieć nic więcej.
O czym ty mówisz?
To dlatego zerwaliście?
Rozważałam to,
zanim się pojawił.
Można powiedzieć, że go zdradziłam.
Nie usprawiedliwiam się.
Nie mam prawa cię obwiniać.
Kto to jest?
Ten nowy mężczyzna?
Jeszcze nie mogę powiedzieć.
Mamo,
powiem ci, jak będę gotowa.
Zaufaj mi i bądź cierpliwa.
Proszę. To maski dla twojego ojca.
Sam mogłem po nie pójść.
Tylko ją wkurzysz.
Rodzice są na mnie źli, że tyle im dajesz.
Co ci mówiłam?
Postaw jej kiedyś kolację.
Kiedy tylko zechce.
To super. Powiem jej.
Chciałam się czegoś napić, skoro mnie podwozisz,
ale dzieciaki chcą, żebym wróciła do domu.
Kiedyś cię odwiedzę.
I tak jadę dziś do rodziców.
Ale nie po to, żeby zawieźć im maski.
Mam też inne plany.
Od tamtej pory nie dzwoniła.
Przez Jeong-in?
Twoja mama ma trochę racji.
Wiem,
ale nie mogę jej posłuchać.
Chciałaś, żebym próbował.
Ona przewróciła całe twoje życie.
Od razu to zobaczyłam.
Zburzyła twoje mury.
Co masz w planach?
Będziecie się tylko spotykać?
Mam w planach wszystko.
To ostatnia kobieta w moim życiu.
Nigdy nie można tak zakładać.
No to zobaczymy, jak to się potoczy.
Co znowu?
Nie masz dziś wolnego?
Jesteś w domu?
O co chodzi?
Wyskoczmy na kolację.
Nie miałem czasu cię uprzedzić.
Co ty wyprawiasz?
Porozmawiajmy w cztery oczy.
O czym?
Najpierw się spotkajmy.
Właśnie jadę do mamy.
Coś się stało?
Powiem o nas rodzicom.
Jestem z Jae-in, więc nie mogę długo rozmawiać.
Zaczekaj.
Powiesz ojcu o nas?
A co z Ji-ho?
O nim też mu powiesz?
Grozisz mi?
Skoro chcesz to tak nazwać.
Mówiłem. Nie dam ci dokonać złego wyboru.
Proszę bardzo. Spróbuj mnie powstrzymać.
Ty...
Cholera!
Sama pojadę do rodziców.
Lepiej nie.
Boję się, że wszystko wygadasz tacie.
To nie jest dobry moment.
Jeszcze cię zamorduje.
Będę grzeczna.
Obiecujesz?
To zły moment.
Dobra.
Nic nie mów, nawet jeśli tata przegnie.
Wiem.
Ciągle powtarzałaś, że sobie poradzisz
i że mamy szanować twoje decyzje.
A ty nas okłamywałaś.
Jak mogłaś uknuć coś takiego?
To nie wina Jeong-in. Błagałam ją, żeby nic wam nie mówiła.
Kazałem ci się zamknąć!
No i spotkanie z panem Kwonem.
Trzeba było siedzieć cicho dla mojego dobra!
Nie planujesz w najbliższym czasie ślubu?
Powinnaś się cieszyć, że jest taki wyrozumiały.
Co byśmy zrobili, gdyby się obraził?
Nie powiedziałam nic złego,
tylko to, że nie chcę wyjść za Gi-seoka.
To prawda, w najbliższym czasie nie wyjdzie za mąż.
Tato.
Wiem.
Powiedziałam Gi-seokowi, że to koniec.
To była trudna decyzja.
Nie widzę dla nas przyszłości.
Nie będę z nim szczęśliwa.
Skoro on jest niewystarczająco dobry, to kto cię zadowoli?
Zawsze miałaś takie ambicje?
Nie znam własnej córki?
Gi-seok to przyzwoity facet.
Na papierze jest nawet dla mnie za dobry.
Ale teraz wiem,
że nie jest mężczyzną, jakiego pragnę.
A jakiego mężczyznę byś chciała?
Takiego z dobrym sercem.
Co ona powiedziała?
Chce się związać z dobrym człowiekiem.
Co?
Nie wierzę.
Cały dzień otaczasz się książkami,
no i mamy efekty.
Żyjesz z głową w chmurach.
Będziesz płakać?
Z takim podejściem nigdy nie znajdziesz męża!
Każdy ci to powie.
Nikt cię nie zrozumie.
A jeśli jest ktoś taki?
Zaakceptujesz człowieka, który mnie zrozumie?
Jeong-in.
Kochanie, proszę. Na pewno już cię zrozumiały.
Powiedziałeś już wystarczająco.
Czekaj, czy ty...
Jest inny mężczyzna.
Pewnie nie kupujesz sobie owoców.
Zjedz.
Ty też, kochanie.
Najadłem się kolacją.
Pamiętasz kobietę, o której ci wspominałam?
Córkę właścicielki sklepu.
Na to już za późno.
Zamierzam wziąć ślub.
Oczywiście.
Dlatego chcę was ze sobą umówić.
Z tą kobietą, o której wam mówiłem.
Jeszcze nie teraz,
ale nie zmienię zdania.
Mówiłeś, że nie była mężatką.
Miałeś sobie odpuścić.
- Przepraszam. - Synu...
Nie rozumiesz tego, bo to twoje własne dziecko.
Trudno wychowywać cudzego syna!
Eun-u cię usłyszy.
Myślicie...
że mi było łatwo?
Dlaczego...
Czemu nie możecie tego zrozumieć?
Ji-ho.
Obudziłeś się.
Wracamy do łóżka.
Chodź.
Czemu wstałeś?
Zostały mi jeszcze te poprzednie.
To od pani Wang.
Ubrania się pylą, więc często je zmieniaj.
Podziękuj jej ode mnie.
Musisz już jechać?
Pozwól.
Mam nadzieję, że nie jesteś na nas zły.
Cieszymy się twoim szczęściem.
Ale przede wszystkim
mamy na uwadze dobro Eun-u.
Uważacie, że o nim nie myślałem?
Próbowałem się z tego wyrwać, ale nie mogłem,
a teraz zaszło to już tak daleko.
Czuję się winny.
Ciągnie ją do mnie,
a ja...
tylko się waham.
Gdy urodził się Eun-u, obiecałem,
że nie przysporzę wam więcej kłopotów.
Byłem gotowy żyć tak, jak chcecie.
Ale...
Nie zrezygnuję z niej.
Wiem, że to trudna droga,
ale nią pójdę.
Jestem tak zdeterminowany.
Przez cały ten czas byłeś zagubiony.
Na pewno coś stoi...
za tą determinacją.
Jestem pewien,
że dobrze to przemyślałeś.
Jaka ona jest?
To pierwsza osoba,
która widzi we mnie tylko mnie.
Dziękuję.
O czym myślisz?
O tym, dlaczego wcześniej nie trzymałem cię za rękę.
Co...
z nami będzie?
A co byś chciała?
Postaram się, żeby tak było.
Cokolwiek zechcę?
Tak.
Teraz mi się podoba.
Mnie nie.
Przytuliłam cię, a ty trzymasz mnie za rękę i całujesz?
Zabawny jesteś.
Należało ci się.
- Niewiarygodne. - Co?
Prawda?
Jesteś zabawny.
Gdzie popełniłem błąd?
Gdy byliśmy razem, traktowałem ją uczciwie.
W czym Ji-ho jest lepszy ode mnie?
W porównaniu ze mną jest nikim.
Czemu Jeong-in się tak zachowuje?
Między nimi do czegoś doszło?
Sprzeciwisz się, jeśli wyda ci się nieodpowiedni?
Nie pozwolę córce dokonać złego wyboru.
Myślisz, że da się to naprawić?
To już niemożliwe?
A jeśli jest samotnym ojcem?
Umawia się z facetem, który ma syna.
Nie myśli trzeźwo. Nie mogę tego odpuścić.
Spotkałem się z ojcem. Martwił się o ciebie.
O twój ślub.
Powinienem z nim porozmawiać.
Skontaktuje się też z mamą i tatą?
Nie sądziłam, że Gi-seok upadnie tak nisko.
Nie możesz odpuścić. Powiedz mu, żeby przestał.
Powiem rodzicom, zanim do tego dojdzie.
Napisy: Małgorzata Fularczyk